1
2
3
3

Stwórz profil własnego ogrodu. Podziel się swoim doświadczeniem pielęgnacji roślin.



Rejestracja

Login:

Hasło:

Choroby roślin

Sprawcami wielu chorób są patogeny które atakują zarówno drzewa i krzewy ozdobne jak i sadownicze. Poznanie ich pomaga unikać bezpośredniego sąsiedztwa tych roślin na działce a przez to wzajemnego zakażania się. W przypadku popularnych chorób gdzybowych - rdzy dwudomowych pozwoli na wyeliminowanie żywicieli pośrednich którymi są często rośliny zielone.

Groźne bakterie

Najgroźniejsze są choroby pochodzenia bakteryjnego. Należy do nich zaraza ogniowa atakująca zarówno rośliny sadownicze (jabłoń, grusza, aronia, pigwa) jak i rośliny ozdobne (głóg, jarząb, irga, ognik, pigwowiec, świdośliwka, pięciornik, róża). Dlatego też w rejonach gdzie choroba występuje w większym nasileniu na drzewach owocowych należy sprawdzić zdrowotność wymienionych wyżej roślin ozdobnych. W naszych warunkach najczęściej do tej pory mówiono o głogu jako o roślinie która jest siedliskiem bakterii wywołującej zarazę. Pomimo, że w ogrodach działkowych zaraza nie jest chorobą kwarantannową (podlegającą rygorowi zwalczania i zgłoszenia faktu jej wystąpienia w terenowych placówkach Inspekcji Ochrony Roślin) nie oznacza to że nie należy usuwać porażonych drzew i krzewów ozdobnych.

Wszelkiego rodzaju działania polegające na izolacji przestrzennej roślin ozdobnych od sadowniczych są mało skuteczne, ponieważ bakterie przenoszone s przez wiatr owady (pszczoły, muchy, mrówki) a nawet ptaki. Obecnie brak jest skutecznych środków ochrony roślin wyniszczających bakterie. Jedyną skuteczną metodą jest usuwanie silnie porażonych roślin lub wycinanie porażonych części drzew i krzewów. Bakterie szybko giną na odciętych przesuszonych pędach i liściach. Mogą one wnikać do wnętrza pędów i wtedy wyniszczenie ich jest utrudnione. Najlepiej wycinać pędy jak najdalej od zmian chorobowych (nawet powyżej 50 cm) Wskazana jest także dezynfekcja użytych narzędzi (sekatorów) w 70% roztworze alkoholu etylowego. Koleją chorobą bakteryjną jest rak bakteryjny drzew owocowych. Oprócz drzew owocowych występuje także na lilaku i forsycji. Powoduje zamieranie pąków, liści i pędów. Na pędach drzew pestkowych (wiśnia, czereśnia, brzoskwinia, morela) tworzą się rozległe rany połączone z deformacjami. Bakterie rozwijają się wyłącznie na żywych tkankach. Obumarłe pędy nie są już miejscem ich rozwoju. Zapobieganie i zwalczanie jest podobne jak w przypadku zarazy ogniowej.

Choroby grzybowe

Szczególnego znaczenia nabiera sąsiedztwo roślin także w przypadku rdzy. Sąsiedztwo drugiego żywiciela ułatwia rozwój choroby u sprzyja większemu jej nasileniu. Przykładem jest tu rdza wejmutkowo-poprzeczna. Obecność sosny wejmutki i limby w pobliżu porzeczek czarnych przyczynia się do silniejszego ich porażenia. Podobnie w przypadku rdzy gruszy (jałowiec - grusza), rdzy śliwy (zawilec żółty - śliwa) rdzy jarzębu (jałowiec - jarząb). Jest także liczna grupa grzybów powodujących powstawanie na różnych drzewach i krzewach objawów takich jak zgorzele, zrakowacenia i zamieranie pędów. Te same gatunki powodują zgorzele na jabłoni, gruszy, jesionie, brzozie, buku, wiązie, dębie, topoli, świerku, sośnie, jałowcu. Patogenem kory i drewna jest srebrzystość liści, która obok drzew owocowych poraża także buki, dęby, klony, lilaki, lipy i topole. Szczególne zagrożenie stanowi tzw. opieńkowa zgnilizna korzeni, Grzyb znany nam z lasów jako kapeluszowy potrafi czynić duże szkody w parkach i ogrodach. Drzewa i krzewy (liściaste, iglaste) więdną i zamierają. Przy ziemi widoczne są nekrozy kory. Pod płatami odpadającej kory widać sznury grzybni także system korzeniowy, powodując jego gnicie.
Często woków obumierającej rośliny na ziemi widoczne są owocniki (opieńki). Jest to grzyb glebowy atakujący wszystkie gatunki drzew i krzewów. Szczególnie podatne są żywotniki, jałowce, cyprysiki, świerki, sosny, jodły, brzozy, buki, dęby i różaneczniki.
Źródłem choroby wcale nie muszą być rośliny tego samego gatunku. Co więcej ten sam patogen na różnych roślinach powoduje znacznie różniące się od siebie objawy chorobowe. W przypadku chorób kory i drewna pierwszą podstawową czynnością po zauważeniu objawów jest wycinanie i usuwanie porażonych pędów. Stanowią one groźne źródło infekcji przez cały sezon. Ważne jest także zabezpieczanie ran po cięciu odpowiednimi pastami. Unikniemy wtedy porażenia przez wiele innych grzybów i bakterii, których wrotami są właśnie rany. Bardzo groźnymi patogenami są grzyby wnikające do drewna pędów powodując jego murszenie. Na gałęziach i pniach wytwarzają charakterystyczne owocniki zwane potoczni hubami. Pojawienie się takich symptomów świadczy o znacznym rozkładzie drewna zaatakowanych drzew. Huby występują na wszystkich uprawianych u nas drzewach owocowych a także parkowych drzewach liściastych i iglastych.