1
2
3
3

Stwórz profil własnego ogrodu. Podziel się swoim doświadczeniem pielęgnacji roślin.



Rejestracja

Login:

Hasło:

Jak komponować iglaki

Komponowanie roślin iglastych Bogactwo form, pokrojów i barw roślin iglastych daje praktycznie nieograniczone możliwości ich zastosowania i komponowania. Rozstaw sadzenia roślin należy dobrać tak aby miały wystarczająco miejsca na własny rozwój i nie konkurowały ze sobą.

Iglaki są coraz bardziej popularne. Ten wzrost zainteresowania zawdzięczają m.in. przekonaniu, że rośliny iglaste nie wymagają pielęgnacji. Atutem jest również brak liści jesienią i konieczności ich grabienia i sprzątania.

Inny aspekt to całoroczny efekt dekoracyjny, głównie dzięki zachowaniu igieł. Nie do końca jednak jest to prawda. Owszem rośliny iglaste nie ogałacają się na zimę ale ich barwa zimą jest przygaszona i mniej dekoracyjna. Nie jest prawdą również, że nie zrzucają igieł, zrzucają a właściwie wymieniają igły i to całkiem sporo, głównie jesienią. Najłatwiej zaobserwować to na sosnach. Co do pielęgnacji to wymagają odpowiedniego nawożenia, podlewania i oprysków jak inne rośliny ograniczone jest tylko cięcie, chyba że mamy iglaki formowane. Jeśli jednak ktoś chce zastosować nasadzenia iglaste w ogrodzie powinien poznać podstawowe zasady kompozycji iglaków.

Zasady kompozycji

Rośliny iglaste to bardzo liczna grupa gatunków o zróżnicowanych wymaganiach co do stanowiska, wody, pH gleby itp. Dobrze jeśli w jednej kompozycji stosuje się rośliny o zbliżonych wymaganiach. Należy wziąć również pod uwagę docelową wielkość rośliny oraz siłę wzrostu. Od tej informacji zależy rozstaw sadzenia roślin tak aby miały wystarczająco miejsca na własny rozwój i nie konkurowały ze sobą. Trzeba pamiętać, że rośliny iglaste ogólnie rosną wolniej niż liściaste, warto więc kupić i posadzić większe inaczej będziemy czekać na efekt bardzo długo. Rośliny docelowo wysokie należy sadzić z tyłu kompozycji a przed nimi stopniowo mniejsze. W ten sposób rośliny nie przysłaniają się nawzajem i walory każdej z nich są pokazane. Istotny jest kształt rośliny. Są dostępne odmiany o architektonicznym regularnym pokroju, które nie wymagają cięcia. Najczęstszy pokrój to kula, stożek i kolumna. Takie rośliny będą pasowały do założeń o charakterze formalnym, historycznym i nowoczesnym. Do innych założeń lepiej wybrać rośliny o naturalnym pokroju. W każdej kompozycji powinna być dominanta, stanowi jak zwykle gatunek o wyprostowanym, strzelistym pokroju. Przed nim dobrze będzie wyglądał średni krzew o zaokrąglonym kształcie, a z drugiej strony np. odmiana płożąca lub o podnoszących się pędach. W większych kompozycjach wskazane są powtórzenia pokrojów barw roślin. Kolejną ważną cechą jest kolor. Wśród iglaków można znaleźć różne odcienie zieleni, szary, stalowoniebieski, żółty oraz pstry. To wielkie bogactwo barw cieszy ale jednocześnie może nastręczać wiele kłopotów w kompozycji ponieważ łatwo przez to osiągnąć efekt bałaganu. Za nim udamy się do szkółki najlepiej wcześniej zaplanować całą kompozycję i tego się trzymać. W projektowaniu koniecznie trzeba dbać o to aby wyeksponować walory zastosowanych roślin. Ważne jest aby odpowiednio dobrać ich pokrój i kolor tak aby rośliny nie zlewały się ze sobą ale jednocześnie tworzyły zgraną, harmonijną całość. Najlepiej skorzystać z rady doświadczonego projektanta.

Często zdarza się, że kompozycja roślinna nie ma odpowiedniego tła i trzeba je stworzyć. Na tło najlepiej wybrać rośliny o jednolitym kolorze i dość szybko rosnące. Odpowiednimi gatunkami są np. kolumnowe odmiany żywotników i jałowców.
Jeśli zastosujemy rośliny w kolorze zielonym, ciemnozielonym ładnie na ich tle będą wyglądały gatunki o jasnym zabarwieniu igieł np. niebieskie i żółte. Ciemne tło będzie podbijało kolory zastosowanych przed nim roślin. Jeśli na tło wybierzemy rośliny szare lub niebieskie optycznie oddali to kompozycję. Warto wtedy zastosować na pierwszym planie gatunki zielone i pstre. Oczywiście można zastosować też gatunki niebieskie jeśli chcemy osiągnąć efekt oddalenia i widoku jakby za mgłą. Warto jednak wówczas pamiętać aby rośliny miały nieco inny odcień od tła i trochę się wyróżniały mimo iż są tej samej tonacji.