Rośliny skalne

Wspomagają nas

Za darmowy hosting umieściliśmy te linki:sztalugi sklep plastyczny sklep dla plastyków: Projektowanie stron Wrocław Sklep komputerowy Wrocław Notariusz we Wrocławiu
rozwód wrocław Stomatolog we Wrocławiu implanty wrocław
Proponowana apteka blizny
Nauka jazdy prawo jazdy wrocław mapa do celów projektowych geodezja wrocław geodezja kraków
Dziękujemy za wsparcie.

 
Anatomia ziarna
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Administrator   
Poniedziałek, 25 Maj 2009 22:31

Dietetycy jednogłośnie przyznając, ie produkty zbożowe powinny stanowić podstawę naszego jadłospisu. Dieta bogata w makaron, ryi i róine rodzaie pieczywa iest źródłem energii. Dzięki duiei ilości zawartych w nich węglo­wodanów, produkty zbożowe zaspokajając około 40% dziennego zapotrze­bowania energetycznego.
Dodatkowym alutem zboia iestzawarty w nim błonnik, który nie tylko re­guluie perystaltykę ielit i systematycznie ie oczyszcza, ale takie obniia poziom szkodliwego cholesterolu we krwi.
Ziarna zbói sq lei wartościowym źródłem witamin (zwłaszcza tych z grupy B).
Spoiywanie produktów zboiowych to takie dobry sposób na uzupełnie­nie zapasów fosforu i wapnia oraz selenu, który stanowi zaporę przeciwko
chorobom nowotworowym.

Anatomia ziarna czyli co w nim naj­cenniejsze
Ziarno zboża składa się z sześciu warstw łuski, endospermy i zarodka. Łuski są źródłem składników mineral­nych oraz błonnika a w najgłębszej ich warstwie schowane są sole mineralne, tłuszcz oraz białko. Zarodek natomiast bogaty jest w witaminy, olej, fosforan, żelazo, wapń, a także wiele aktywnych enzymów.
Zaleca się zastępowanie pieczywa pszennego - pełnoziarnistym, białego ryżu - ryżem brązowym, a zwykłego makaronu - tym razowym. Dlaczego? Ponieważ podczas procesu mielenia białej mąki, ziarno traci to, co najcen­niejsze, czyli zarodek i aż pięć warstw łuski.

Zboża, które powinny znaleźć w każdej kuchni Znane....

Poprawia kondycję wątroby, nerek i śledziony. Wpływa kojąco na serce i reguluje funkcjonowanie układu tra­wiennego.
Orkisz jest podgatunkiem
pszenicy. Według Hildegardy z Bingen, żyjącej w XII wieku mniszki klasztoru Benedyktynów, "orkisz prowadzi do dobrej krwi, daje rozluźniony charak­ter i cnotę zadowolenia". Zboże to jest wskazane przy rekonwalescencji po zawale serca. Poprawia także kondycję narządów zmysłów, zapobiegając ich szybkiemu starzeniu się. Produkty or­kiszowe zawierają dużą ilość błonnika, co poprawia motorykę układu pokar­mowego. Zaleca się je osobom wyczer­panym, niedożywionym, wcześniakom i chorowitym niemowlętom. Kasza or­kiszowa zapobiega kamicy żołądkowej. Kleik z orkiszu jest dobry dla chorych na cukrzycę. Kaszka orkiszowa obni­ża poziom cholesterolu we krwi. Kawa z orkiszu działa delikatnie przeczysz­czająco i poprawia trawienie.

Jęczmień stanowi źródło
fosforu, manganu, siarki, cynku, wi­taminy B oraz kwasu foliowego, zale­canego szczególnie kobietom w ciąży (zapobiega on m.in. powstawaniu wad wrodzonych u dzieci). Jęczmień jest mo­czopędny. Ma właściwości odświeżają­ce i ochładzające. Zaleca się spożywanie produktów jęczmiennych podczas stanów gorączkowych i przy katarze siennym. Zboże to wykorzystywane jest często w przemyśle browarniczym jako składnik wielu piw.

Owies jest bogaty w skrobię
i błonnik. Posiada także duże ilości białka oraz witamin B i E. Zawiera sole mineralne (wapń, żelazo, jod). Ma wię­cej tłuszczu niż inne zboża. Cechuje się właściwościami rozgrzewającymi i wzmacniającymi organizm. Popra­wia kondycję ścięgien, dodaje energii fizycznej, działa przeciwbiegunkowo, zwiększa apetyt. Oprócz tego obniża poziom cholesterolu, działa antyspa­zmatycznie, przeciwnowotworowo i mo­czopędnie. Wzmacnia układ nerwowy i serce. Alkohol z ziarna owsa poma­ga w zwalczeniu nałogu nikotynowego. Owies zawiera antyoksydanty, zapo­biegające destrukcji organizmu przez wolne rodniki.

Żyto zawiera duże ilości pier­wiastków: potasu, cynku, wapnia, mag­nezu, manganu oraz witaminy z grupy B i E. Działa moczopędnie. Chroni or­ganizm przed zakrzepami i zastojami. Najbardziej znanym i czysto żytnim pie­czywem jest pumpernikiel.

Proso (znane także pod nazwą kasza jaglana) zawiera wiele cennych mikroelementów i minerałów. Jest źród­łem m.in. magnezu, potasu, żelaza, fluoru (który wzmacnia szkliwo zębów) i krzemu, wpływającego korzystnie na skórę, włosy oraz paznokcie. Dzięki tym właściwościom proso często nazywane jest "zbożem urody". Ponadto, ziarno prosa jest bogate w węglowodany (60­80%), białka (6-20%) oraz aminokwasy i tłuszcz (1-6%).

Kukurydza ma bardzo szerokie właściwości i zastosowanie. Jest skarbnicą witamin z grupy B, D, E, A i K. W kolbie kukurydzy znajdują się sole potasu, żelaza, fosforu, magnezu, miedzi, wapnia i cynku oraz śladowe ilości kobaltu, jodu i bromu. Obecność selenu powoduje, że kukurydza ma właściwości przeciwnowotworowe. Olej kukurydziany obniża poziom choleste­rolu we krwi. Części liści kukurydzy po­magają w leczeniu stanów zapalnych dróg moczowych, kamicy nerkowej i żółciowej. Naukowcy zauważyli, że lu­dzie, którzy spożywają dużo kukurydzy, rzadziej cierpią na raka jelita grubego, piersi i prostaty. Według nich jest to za­sługą rzadkiego barwnika roślinnego, zeaksantyny, który blokuje wolne rodni­ki, wywołujące procesy nowotworowe.

Ryż jest produktem bezgluteno­wym, dlatego zalecany jest szczegól­nie chorym na celiakię. Znanych jest kilka jego odmian. Najbardziej obfity w składniki odżywcze jest ryż dziki, niełuskany, ponieważ nie przechodzi on przez żadne procesy technologicz­ne. Zawiera wiele witamin z grupy B i składników mineralnych (żelazo, wapń, magnez, mangan, cynk, kobalt, fluor). Ponadto, bogaty jest w białko, a zawiera niewiele tłuszczu. Jest źród­łem błonnika pokarmowego, dzięki czemu korzystnie wpływa na funk­cjonowanie układu pokarmowego. Ryż biały zawiera natomiast najmniej wartościowych składników, ponieważ poddawany jest łuskaniu i polerowa­niu, pod wpływem których to procesów traci najcenniejsze warstwy. General­nie, ryż jest produktem lekkostraw­nym, dlatego zalecany jest osobom cierpiącym na problemy żołądkowe.

Amarantus (szarłat) nazywany jest często zbożem XXI wieku, choć znany był już Majom i rdzennym mieszkańcom Ameryki. Jest źródłem białka oraz jedno- i wielonienasyco­nych kwasów tłuszczowych, które redu­kują ryzyko powstania miażdżycy i cho­rób serca. Zawiera duże ilości błonnika i składniki mineralne - przede wszyst­kim żelazo, wapń, fosfor, potas i mag­nez - niezbędne kobietom ciężarnym oraz osobom przechodzącym choroby kostne i nerwowe. Obfity jest w witami­ny z grup B, A, E i C. Amarantus zale­ca się szczególnie osobom cierpiącym na nadciśnienie oraz chorobę wieńco­wą. Dzięki zawartym w nim skwalenie, opóźnia proces starzenia się organizmu i redukuje zawartość cholesterolu.